Category Archives: Παρεμβάσεις

Συγκεντρωση-παρεμβαση στο Κεντρο Υγειας Βυρωνα, 28/4

Στα πλαίσια της πανελλαδικής μέρας δράσης για την υγεία, παρεμβήκαμε στο κέντρο υγείας Βύρωνα με πανό (Αλληλεγγύη στους αγώνες των εργαζομένων στις δομές υγείας, ελεύθερη πρόσβαση για όλους-όλες), κείμενα και τρικάκια μιλώντας με τους εργαζόμενους της δομής καθώς και με τους κατοίκους της γειτονιάς.

Η συγκέντρωση καλέστηκε δημόσια από την συλλογικότητά μας και στηρίχτηκε από 30 συντρόφους και συντρόφισσες ενώ κατά την διάρκεια της παρέμβασής μας διαβάζονταν αποσπάσματα του κειμένου από ντουντούκα. Με την ίδια μορφή, παρεμβήκαμε στη συνέχεια στο κέντρο της γειτονιάς του Βύρωνα σπάζοντας συλλογικά στην πράξη τις απαγορεύσεις και τους περιορισμούς της κοινωνικής ζωής και της πολιτικής δράσης.

Παράλληλα, δημοσιοποιούνταν και καλέσματα συμμετοχής στην πορεία της Πρωτομαγιάς στα Χαυτεία στις 11.00 π.μ. Αργότερα, ομάδα συντρόφων-ισσών επισκέφτηκαν και επικοινώνησαν και με τους εργαζόμενους του κέντρου ψυχικής υγείας στον Βύρωνα. Η αστυνομική παρουσία έξω από το κέντρο υγείας Βύρωνα κατά την διάρκεια της παρέμβασης περιορίστηκε στον ρόλο του παρακολουθητή.

Παρακάτω το κείμενο που μοιραζόταν,

Ο φόβος και η απομόνωση είναι οι χειρότεροι εχθροί,

η ανατροπή αυτού του κόσμου είναι θεραπευτική.

Ποιοί μιλούν ακόμα για “αόρατους εχθρούς”;

Τον τελευταίο μήνα βιώνουμε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης να εξελίσσεται: καραντίνα, απαγόρευση κυκλοφορίας, ατομική ευθύνη για το “κοινό καλό”, φράσεις που πρωταγωνιστούν και όλα αυτά με αφορμή έναν ιό. Μιλούν για «αόρατους εχθρούς» γιατί θέλουν να σπείρουν τον φόβο και την υποταγή, είτε με το μανδύα της δήθεν ουδέτερης επιστήμης είτε ως κοινοί θρησκόληπτοι και σκοταδιστές. Αφεντάδες αυτής της καλοστημένης επιχείρησης παγκοσμίως είναι τα κράτη και οι εκπρόσωποί τους. Προβάλλουν τους εαυτούς τους σαν ηγέτες-σωτήρες που ενδιαφέρονται ανιδιοτελώς για το κοινό καλό. Διαχρονικό όμως μέλημά τους είναι η διαχείριση και ο έλεγχος των ζωών μας. Πλέον και του θανάτου μας. Γιατί άλλωστε ο καπιταλισμός μπορεί να μας υπόσχεται ότι θα γίνουμε άφθαρτοι, άτρωτοι και αιώνιοι αλλά ουσιαστικά μας καθιστά αναλώσιμους, αδύναμους και ευάλωτους. Καθημερινά αλλά και σε περιπτώσεις υγειονομικών κρίσεων.

Να μπλοκάρουμε τον ιό της αυτό-καταστροφής!

Έναν ιό καταστροφικό για την ανθρωπότητα και κατ’ επέκτασιν για τον πλανήτη; Μήπως να αντιστρέφαμε το ερώτημα; Μήπως τελικά η λεηλασία της φύσης δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την μεταλλαξογένεση (μετάλλαξη και μετάδοση) κάποιων ιών (που έτσι κι αλλιώς συμβαίνουν) που εντέλει μπορούν να γίνουν επικίνδυνοι για κάποιους οργανισμούς (ενίοτε ανάμεσα σε αυτούς είναι και ο άνθρωπος); Οι ιοί δεν είναι από μόνοι τους καταστροφικοί, είναι αναπόσπαστο κομμάτι του οικοσυστήματος, όπως ο θάνατος αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής. Η βίαιη και καταστροφική παρέμβαση στο φυσικό περιβάλλον, η αποψίλωση τεράστιων δασικών εκτάσεων για καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένων προϊόντων, η βιομηχανοποιημένη αγροτική και ζωική παραγωγή, η μετατροπή κάθε φυσικού στοιχείου σε “πόρο” και εμπόρευμα (αέρας, νερό, φως) για τις ενεργειακές απαιτήσεις βιομηχανικών και μητροπολιτικών τεράτων αποκαλύπτουν την καταστροφική λογική της εκμετάλλευσης και του κέρδους εις βάρος της φύσης και του ανθρώπου. Την λογική της αέναης καπιταλιστικής ανάπτυξης που γεννά κοινωνικές-ταξικές ανισότητες, λεηλατημένα εδάφη, περιττούς και θυσιαζόμενους πληθυσμούς σε όλη τη γη. Αντί για “αόρατους εχθρούς”, ας αναζητήσουμε τους πραγματικούς νόμους που μετατρέπουν τον πλανήτη σε ένα τεράστιο ΧΥΤΑ του καπιταλισμού.

Τι θα κάνουμε με την πανδημία του καπιταλισμού;

Ιστορικά, οι πανδημίες είναι αναπόσπαστο κομμάτι των ανθρώπινων κοινωνιών, και εμφανίζονται κάθε φορά ως πραγματικό σύμπτωμα τους, όχι σαν ουρανοκατέβατη κατάρα. Οι πανδημίες σε συνθήκες σφοδρών κοινωνικών-ταξικών ανισοτήτων και αποκλεισμών πολλαπλασιάζουν την επικινδυνότητα τους εις βάρος των ανθρώπινων πληθυσμών. Κι αυτό διότι οι ίδιοι οι νόμοι της καπιταλιστικής οικονομίας μετατρέπονται σε παράγοντες μαζικής διασποράς οποιουδήποτε ιογενούς φαινομένου: παγκόσμια δίκτυα μεταφοράς και μετακίνησης ανθρώπων και εμπορευμάτων ανά την υφήλιο, μητροπολιτικός συνωστισμός εκατομμυρίων ανθρώπων στα “ανεπτυγμένα” ή μη κράτη, μαζική οργάνωση της εργασίας κ.α. Και δεν είναι τυχαίο ότι τα περίφημα lockdown των κρατών ανά τον κόσμο, πήραν την μορφή τεράστιων ασκήσεων δημόσιας τάξης και πειθαρχίας σε απαγορεύσεις και περιορισμούς της κοινωνικής ζωής ενώ τα αφεντικά και τα κράτη σκέφτονταν και σκέφτονται συνεχώς πως θα διασώσουν τις οικονομίες τους χρεώνοντας τα σπασμένα στην πλάτη μας. Και απ’ όσα έχουν δει τα μάτια μας ως τώρα, ούτε την υγεία μας σκέφτονται, ούτε το “κοινό καλό” μας. Παρά τα επιστημονικά προσωπεία τους, οι μεροληπτικές τους επιλογές και διαταγές συνηγορούν στην γνωστή αλήθεια: αυτοί μιλούν για κέρδη και ζημιές, εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές.

Όταν η Δημόσια Υγεία μετριέται σε χρήμα, τότε το Σύστημά της είναι άδικο και..ανθυγιεινό!

Μιλούν για «ατομική ευθύνη» γιατί γνωρίζουν καλά πως η υγεία δεν είναι κοινωνικό αγαθό προσιτό σε όλους-ες αλλά προνόμιο για λίγους, θέλοντας να καλύψουν την ευθύνη που φέρουν οι ίδιοι για τον τρόπο παροχής υπηρεσιών υγείας. Διαχρονικά, τα Εθνικά Συστήματα Υγείας δομήθηκαν “από τα πάνω” για να εξασφαλίζουν την μαζική λειτουργικότητα του εργαζόμενου και παραγωγικού πληθυσμού ενώ προωθούσαν παράλληλα τον αποκλεισμό ολόκληρων κοινωνικών κομματιών από αυτά (ανασφάλιστοι, φυλακισμένες, αφαίρεση ΑΜΚΑ από μετανάστες-στριες). Και δεν ξεχνάμε ότι αυτή η λογική δεν θεραπεύει αλλά στιγματίζει αυτόν που νοσεί, αφορίζει τους άστεγους, διαπομπεύει οροθετικές γυναίκες, βαφτίζει “υγειονομικές βόμβες” ολόκληρους αποκλεισμένους πληθυσμούς (πχ.μετανάστες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, συνοικισμούς Ρομά κ.α). Ακόμα και εν μέσω κορωνοϊού, τα νοσοκομεία έγιναν ακόμα πιο δυσπρόσιτα για ασθενείς με χρόνιες παθήσεις και ανάγκες για άμεση ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και παρακολούθηση, αποκαλύπτοντας ότι η βίαιη ιεράρχηση της ζωής μας από το κράτος και τα “υγειονομικά πρωτόκολλα” του, δεν ακολουθεί τους όρκους του Ιπποκράτη αλλά τους νόμους της αγοράς και της οικονομίας, Ένα είναι σίγουρο: η δημόσια υγεία ενός πληθυσμού δεν αφορά μόνο το πόσοι νοσούν και από τι, αλλά υπό ποιές συνθήκες επιβιώνει (ή όχι) το σύνολο του πληθυσμού. Και αυτό εξασφαλίζεται πολύ πριν και έξω από τα νοσοκομεία, και λίγο αφορά την ιατρική επιστήμη. Είναι βαθιά κοινωνικό ζήτημα. Και σ’ αυτό έχουμε λόγο όλοι και όλες, όχι μόνο οι ειδικοί και οι αυθεντίες.

Και τί να κάνουμε;

Να προλάβουμε τους ιούς και τις πανδημίες πριν τα σκαλιά των νοσοκομείων. Να αντιμετωπίσουμε την αιτία, όχι το σύμπτωμα. Να μπλοκάρουμε κάθε καταστροφική παρέμβαση στη φύση και ν’ αμφισβητήσουμε τον αστικό τρόπο ζωής. Για πόσο ακόμα θα ζούμε περικυκλωμένοι από τις χαβούζες της Ελευσίνας, της Φυλής, της Μεγαλόπολης, της Πτολεμαΐδας, της Β.Χαλκιδικής; Πόσες ακόμα βουνοκορφές θα παραδώσουμε στην αιολική βιομηχανία, πόσες θάλασσες στους πετρελαιάδες και πόσα δάση στους “εθνικούς κατασκευαστές”; Να παλέψουμε ώστε όλοι και όλες να έχουμε πρόσβαση σε στέγη, τροφή, περίθαλψη και υγειονομική φροντίδα, καταργώντας τις business της ιδιωτικής υγείας, τα αντίτιμα και τους αποκλεισμούς του Ε.Σ.Υ. Να αγωνιστούμε για την κατάργηση των φυλακών και των στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστ(ρι)ών, εντός των οποίων εντείνονται οι αποκλεισμοί σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Ένα κέντρο υγείας σε κάθε γειτονιά!

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους αγώνες των εργαζομένων στις δομές υγείας και σε όσους μάχονται για να γίνουν τα αυτονόητα, δεδομένα. Απαιτούμε και αναζητούμε τρόπους για την κοινοτική λειτουργία κέντρων υγείας σε κάθε γειτονιά με βάση τις ανάγκες των κατοίκων και όχι τους προϋπολογισμούς των υπουργείων. Να διεξάγουμε μαζί με τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στα κέντρα υγείας και τα νοσοκομεία ανοικτές ενημερώσεις και διαβουλεύσεις με τη γειτονιά ώστε να σπάσει ο φόβος, η άγνοια αλλά και η απόσταση ιατρού-”ασθενή”. Η άμεση σχέση και η αλληλεγγύη μεταξύ εργαζομένων και χρηστών των υπηρεσιών υγείας είναι το μόνο εχέγγυο για την εξασφάλιση πραγματικής φροντίδας και περίθαλψης μέσα στο ανθυγιεινό περιβάλλον του φόβου, των αποκλεισμών, των κρατικών περιορισμών. Ας θυμηθούμε ότι το 2011, εν μέσω νεοφιλελεύθερης λαίλαπας με λουκέτα σε νοσοκομεία και απολύσεις ιατρικού προσωπικού, αυτή ακριβώς η δυναμική εξασφάλισε την συνέχιση της λειτουργίας του Κέντρου Υγείας Βύρωνα. Γιατί για εμάς, η μόνη «ατομική ευθύνη» είναι αυτή της συλλογικοποίησης των ζωών και των αγώνων μας, εκείνη που κοιτάζει την ανατροπή και την ελευθερία, εκείνη που μας προστάζει να μην πειθαρχήσουμε σε όσα μας επιβάλλουν, να σπάσουμε τον φόβο και να ξαναβρεθούμε στον δρόμο.

Την στιγμή που ευαγγελίζονται και πάλι προσωρινές ασπιρίνες και εμβόλια που θα δοκιμαστούν πρώτα σε εξαθλιωμένους πληθυσμούς-πειραματόζωα του “Tρίτου κόσμου” για την πολυπόθητη διάσωσή μας, ας αναζητήσουμε την θεραπεία της ανθρώπινης ελευθερίας, την κατάργηση της καταστροφής ανθρώπου και φύσης. Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου…

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΔΟΜΕΣ ΥΓΕΙΑΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΙΣ ΔΟΜΕΣ ΥΓΕΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ-ΟΛΕΣ

Ο ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ Η ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΕΧΘΡΟΙ

Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ

Η ΑΤΟΜΙΚΗ ΜΑΣ ΕΥΘΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

ΤΡΙΤΗ 28/4, 10.30 π.μ, ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στο ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΒΥΡΩΝΑ (Κορυτσας 3)

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΔΟΜΕΣ ΥΓΕΙΑΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΙΣ ΔΟΜΕΣ ΥΓΕΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ-ΟΛΕΣ
 
Ο ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ Η ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΕΧΘΡΟΙ
Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ
 

Η ΑΤΟΜΙΚΗ ΜΑΣ ΕΥΘΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

Καλλιτεχνικη παρεμβαση σε supermarket της γειτονιας

Το βράδυ στις 20/3/2020 supermarket σε Βύρωνα και Καισαριανή βάφτηκαν με αφορμή τις νέες εργασιακές συνθήκες που προσπαθεί να επιβάλει το κράτος με πρόσχημα τη κατάσταση που έχει δημιουργήσει χρησιμοποιώντας ως δικαιολογία τον Covid-19.

ΠΟΡΕΙΑ ΣΑΒΒΑΤΟ 8/2 στις 12 ΑΛΣΟΣ ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΥ

ΔΕΝ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ Ο ΤΡΟΜΟΣ

Δόγμα νόμος και τάξη

Στρατόπεδα συγκέντρωσης για μετανάστ(ρι)ες

Εθνικισμός, ανάπτυξη και λεηλασία της φύσης

Εκκενώσεις καταλήψεων

Απαγόρευση διαδηλώσεων

Κατάργηση πανεπιστημιακού ασύλου

Χτύπημα απεργιών και εργασιακών δικαιωμάτων

Παρακολουθήσεις και φρονηματικές διώξεις

Τουριστικοποίηση των γειτονιών και επέλαση του Airbnb

ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ

Της αυτοοργάνωσης

Μεσα σε καταλήψεις και στέκια, σε κάθε εργασιακο χώρο, σχολείο και σχολή

Της αλληλεγγύης

Μεταξύ των καταπιεσμένων ντόπιων και μεταναστών, των αγωνιζόμενων ανθρώπων

Της εξέγερσης

Ενάντια στην καταστολή και σε ό,τι επιβάλλει και κανονικοποιεί τον φόβο

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις

               

ΠΟΡΕΙΑ ΣΑΒΒΑΤΟ 8/2 στις 12 ΑΛΣΟΣ ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΥ

 

Αυτόνομη συνέλευση Ζωγράφου, συνέλευση κατοίκων Βύρωνα, Καισαριανής, Παγκρατίου – Κ14, πρωτοβουλία αναρχικών-αντιεξουσιαστών από τους πρόποδες του Υμηττού, σύντροφοι-συντρόφισσες από τα ανατολικά της Αθήνας

ΕΞΩ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕς & ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Η κατασταλτική στρατηγική του κράτους απέναντι στις καταλήψεις, τους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες και του αγωνιζόμενους ανθρώπους δεν μας τρομοκρατεί.

Αυτές τις μέρες, και με αφορμή την αστυνομική επιχείρηση ενάντια στην κατάληψη Κουβέλου στο Μαρούσι και την Κοινότητα Καταλήψεων στο Κουκάκι (Ματρόζου 45, Αρβάλη 3, Παναιτωλίου 21) παρεμβήκαμε στη γειτονιά συνομιλώντας με κατοίκους για τις προεκτάσεις της αστυνομικής καταστολής απέναντι στις αυτοοργανωμένες δομές αγώνα. Ταυτόχρονα, συζητήσαμε τρόπους για την έμπρακτη υπεράσπιση των καταλήψεων και των γειτονιών μας από την αστυνομική κατοχή και επέλαση των ένστολων ορδών των ΜΑΤ/ΕΚΑΜ.

Το κάλεσμά μας την Τρίτη 24/12 στις 19.00 στη κατάληψη ΦΙλολάου 99 στο Παγκράτι για συγκέντρωση υπεράσπισης των καταλήψεων, των αγώνων και των γειτονιών μας αλλά και η συζήτηση που θα ακολουθήσει (στις 20.30) αφορά όλους και όλες όσοι επιθυμούν να συναντηθούν και να ανταλλάξουν απόψεις για όσα συμβαίνουν γύρω μας αυτή την περίοδο με την εντεινόμενη επίθεση ενάντια στο σύνολο των αντιστεκόμενων κομματιών της κοινωνίας, των μεταναστών και μεταναστριών, και κάθε κεκτημένο που προήλθε από τους αγώνες που δόθηκαν στο μακρινό ή κοντινό παρελθόν. Και η πρώτη απάντησή μας είναι το σπάσιμο του φόβου και της τρομοκρατίας που θέλουν να επιβάλλουν τα κρατικά επιτελεία. Θα συνεχίσουμε να’μαστε στους δρόμους.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ-ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ, ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Ανταπόκριση από την επιθεώρηση εργασίας μετά από καταγγελία πρώην εργαζόμενης στον παιδότοπο-κάτεργο Φρουτοπλανήτες.

Την Πέμπτη 6 Ιουνίου πραγματοποιηθήκε η εξ αναβολής εργατική διαφορά της πρώην εργαζόμενης από τον παιδότοπο Φρουτοπλανήτες (που βρίσκεται στο εμπορικό κέντρο Millenium στο Παγκράτι) , ύστερα από καταγγελία αυτής για να διεκδικήσει τα δεδουλεύμενα της, αλλά και προσαυξήσεις ,υπερωρίες και δώρο Πάσχα.

Υπενθυμίζουμε πως στο συγκεκριμένο παιδότοπο βασιλεύει η μαύρη-ανασφάλιστη εργασία,οι απλήρωτες υπερωρίες και προσαυξήσεις για την Κυριακάτικη εργασία, οι προσβολές και τα υποτιμητικά σχόλια από τα αφεντικά. Παράλληλα, οι εργαζόμενες οφείλουν να μετατραπούν σε πολυεργαλεία όπου καλούνται ταυτόχρονα να καθαρίζουν τον χώρο και τις τουαλέτες του, να σερβίρουν τους πελάτες , να απασχολούν δημιουργικά τα παιδιά. Ταυτόχρονα η εργοδοσία εφαρμόζει ειδική ρατσιστική πολιτική απέναντι στα παιδιά των μεταναστών: τα παιδιά των ντόπιων έχουν δικαίωμα 2ωρης παραμονής και πληρωμής μετά το πέρας αυτής , ενώ τα παιδιά των μεταναστών μπορούσαν να μείνουν 1 ώρα και να προπληρώνουν κατά την είσοδο τους στο κατάστημα.

Στη διαδικασία παρεβρέθηκαν οι 2(!) δικηγόροι που εκπροσωπούσαν το αφεντικό , η πρώην εργαζόμενη και ο δικηγόρος της. Παράλληλα, ύστερα από κάλεσμα των τοπικών συλλογικοτήτων από τα νότια και τα ανατολικά της Αθήνας καθώς και στέκια ,καταλήψεις,ταξικές και φοιτητικές ομάδες υπήρχε παρέμβαση καθόλη τη διάρκεια της εργατικής διαφοράς έξω από τη ΣΕΠΕ στην Πατησίων 37.

Κατά τη διάρκεια της παρέμβασης 25 συντρόφισσες και σύντροφοι ανοίξαμε πανό, πετάξαμε τρικάκια και μοιράσαμε κείμενα στους περαστικούς γνωστοποιώντας τους τόσο την εργοδοτική αυθαιρεσία των αφεντικών όσο και την πολιτική ρατσιστικής διάκρισης του εν λόγω μαγαζιού. Η παρουσία μας όμως δεν περιορίστηκε στο εξωτερικό του κτιρίου . Μια ολιγομελής ομάδα συντροφισσών και συντρόφων ανεβήκαμε στο κτίριο πριν την έναρξη της εργατικής διαφοράς αρνούμενες να επιδείξουμε ταυτότητες όπου μοίρασαμε τα κείμενα της παρέμβασης. Ταυτόχρονα κάναμε σαφές σε επιθεωρητές και δικηγόρους πως η εργαζόμενη και συντρόφισσα μας δεν είναι μόνη της σε αυτόν τον αγώνα και ότι κανένα εργασιακό κάτεργο και καμία ρατσιστική διάκριση δεν θα γίνει ανεκτή στις γειτονίες μας αλλά και πουθενά.

Εντός της διαδικασίας η εργαζόμενη και συντρόφισσά μας τόνισε πως εμμένει στην καταγγελία της αναφερόμενη τόσο στις συνθήκες δουλείας που κυριαρχούν στο συγκεκριμένο κάτεργο, όσο και σ το γεγονός ότι προσλήφθηκε με άλλη σύμβαση και κατέληξε να είναι “το παιδί για όλες τις δουλειές και κυρίως να εκτελεί χρέη σερβιτόρας. Παράλληλα ,ανέφερε την υποτιμητική συμπεριφορά που βίωνε στο πρόσωπο της από τα αφεντικά ,την ενταντικοποίηση της εργασίας της καθώς και όλα όσα διεκδικεί. Ένα άλλο σημείο που πρέπει να αναφερθεί αφορά τα δεδουλεύμενα της όπου παρέθεσε τις πραγματικές ώρες εργασίας και ζήτησε να της αναγνωριστεί ο μισθός της σερβιτόρας ως την πραγματική εργασία που εκτελούσε εκεί.

Παράλληλα , στάθηκε στην ειδική ρατσιστική πολιτική διάκρισης που εφάρμοζε ο συγκεκριμένος παιδότοπος και συγκεκριμένα είπε ότι το Παγκράτι είναι μια γειτονιά που για χρόνια συμβιώνουν ντόπιοι και μετανάστες και πως αυτό δεν πρόκειται να άλλαξει από κανένα αφεντικό που θέλει να κρατήσει το μαγαζί του “καθαρό’’ από τους μετανάστες.

Επίσης η εργαζόμενη κατέστησε σαφές πως αυτή η διεκδίκηση αφορά όλες τις εργαζόμενες που εργάζονταν /εργάζονται και θα εργαστούν εκεί θέλοντας αυτός ο αγώνας να λειτουργήσει ως αντιπαράδειγμα και να αποτελέσει ανάχωμα στις βλέψεις των αφεντικών για περαιτέρω κέρδος πάνω στις πλάτες των εργαζομένων.

Από την τοποθέτηση των δικηγόρων υπήρξε η αναφορά στις παρεμβάσεις που έγιναν τόσο στο εν λόγω κατάστημα όσο και σε νηπιαγωγεία και δημοτικά της περιοχής, ζητώντας να σταματήσουν αυτές καθώς οι ιδιοκτήτες του παιδότοπου έχουν χάσει αρκετούς πελάτες και γενικά υπάρχει ο φόβος μήπως κλείσει το μαγαζί.

Παράλληλα, αρνήθηκαν τις κατηγορίες λέγοντας ψευδώς ότι το αφεντικό έχει ακολουθήσει κατά γράμμα την εργατική νομοθεσία και πως η σύμβαση που έχει υπογραφεί είναι και η πραγματική.Ακόμη είπαν πως το κατάστημα συνεργάζεται με συνεργείο καθαρισμού και ότι οι 2 εργαζόμενες εργάζονται πάνω στο αντικείμενο για το οποίο έχουν προσληφθεί.Τέλος, υπονόησαν ότι η εργαζόμενη είχε δώσει “δικαιώματα” καθώς είχε λείψει λόγω ασθενείας από την εργασία της στην αρχή της συνεργασίας της με τα αφεντικά και η ίδια προκάλεσε πρόβλημα στο μαγαζί καθώς το μαγαζί είναι όλες τις μέρες της βδομάδας ανοιχτό και έχει ανάγκες.

Σε αυτό το σημείο ο επιθεωρητής ρώτησε τις δικηγόρους πώς γίνεται να λειτουργεί ένα κατάστημα που είναι ανοιχτό 7 μέρες τη βδομάδα με 2 εργαζόμενες που έχουν 4ωρη απάσχοληση για 2 μέρες τη βδομάδα υπονοώντας ότι πέφτουν σε αντιφάσεις.

Ο επιθεωρητής έδωσε προφορικά διορία να καταβληθεί το ποσό που διεκδικεί η εργαζόμενη ώστε να κλείσει το ζήτημα. Παρά την προσπάθεια της εργαζόμενης και του δικηγόρου να καταγραφούν όλα αυτά στα πρακτικά η διαδικασία της εργατικής διαφοράς έλειξε με την προφορική “εγγύηση’’ του επιθεωρητή πως θα πιέσει την άλλη πλευρά να πληρώσει τα χρήματα που χρωστάει.

Ύστερα από ένα μήνα διαπραγματεύσεων, υπογράφηκε το κοινό συμφωνητικό και παράλληλα εξοφλήθει η εργαζόμενη για το σύνολο των οικονομικών της διεκδικήσεων.

Η νικηφόρα έκβαση της διεκδίκησης αυτής έρχεται ως επιστέγασμα των μικρών και μεγάλων παρεμβάσεων που την προηγούμενη περίοδο πραγματοποιήθηκαν από συντρόφους-ισσες, συναγωνιστές-στριες από μια σειρά πολιτικών, ταξικών, φοιτητικών συλλογικοτήτων που δρουν στις γειτονιές μας. Η οριζόντια συνάντηση των αγωνιζομένων, η στοχευμένη ενημερωτική δράση μέσα και έξω από χώρους εργασίας, οι δημόσιες μαζικές παρεμβάσεις έξω από το κάτεργο και την επιθεώρηση εργασίας συνέβαλλαν ώστε το αφεντικό να λάβει την απάντηση που αρμόζει σε κάθε αφεντικό: μαζική, μαχητική, ανυποχώρητη. Ο μικρός και σύντομος κύκλος αυτής της διεκδίκησης αποτελεί άλλη μια χρήσιμη παρακαταθήκη για τους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες, άλλο ένα παράδειγμα που συνηγορεί στην άμεση αναγκαιότητα της σύνδεσης των τοπικών αντιστάσεων και τις εργατικές-ταξικές διεκδικήσεις, και αντίστροφα, ενισχύοντας τα μέτωπα του κοινωνικού-ταξικού πολέμου.

Παραμένουμε εδώ, στον δρόμο του αγώνα. Στα εργασιακά κάτεργα, στα σχολεία, στις σχολές , τις πλατείες, τις γειτονιές. Θα νικήσουμε…

*Επισυνάπτονται η αφίσα και το κάλεσμα στην εργατική διαφορά.

Τρίτη 16/7 9:30 Δικαστήρια Πειραιά – Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον αναρχικό Χ. Κορτέση.

Την Παρασκευή 12/7/19 στο κατάστημα της Leroy Merlin στην Πειραιώς με αφορμή ένα καθημερινό συμβάν απόπειρας κλοπής, με τη συμπαιγνία της εταιρίας Leroy Merlin και της εταιρίας ασφαλείας OVIT στήνεται ένα ενορχηστρωμένο σκηνικό στοχοποίησης ενός εργαζομένου της θέλοντας να παρουσιαστεί ως δήθεν συνεργό. 2 αναρχικοί σύντροφοί μας υποδεικνύονται ως «ύποπτοι» και οδηγούνται με τραμπουκισμούς στο δωμάτιο ασφαλείας της εταιρίας όπου επιστρέφουν οικειοθελώς τα αντικείμενα που επιχείρησαν να αφαιρέσουν. Παράλληλα, και ενώ η συγκεκριμένη διαφορά θεωρείται ότι έχει επιλυθεί, ο ιδιοκτήτης της OVIT, Δρίβας τους εκβιάζει με χρήση ψυχολογικής και σωματικής βίας και απειλών, ώστε να κατονομάσουν τον εργαζόμενο Γ. ως «συνεργό» τους.

Η στοχοποίηση συνδέεται με την ενεργή και ανιδιοτελή συνδικαλιστική πολιτική του δράση, ως απεργός και μέλος του Συλλόγου Εμπροϋπαλλήλων Πειραιά (ΣΕΙΥΠ), ως αλληλέγγυος στους εργατικούς αγώνες και τους αγωνιζόμενους συναδέλφους, ως συμμετέχων στους κοινωνικούς- ταξικούς αγώνες. Στην άρνηση των συντρόφων να νομιμοποιήσουν την μεθόδευση των αφεντικών, ο Δρίβας τους απειλεί με την εμπλοκή της ΕΛ.ΑΣ. επιχειρώντας να τους κρατήσει παρανόμως και με τη βία στο χώρο. Απέναντι στην τρομοκρατική στάση της Leroy Merlin και της OVIT, οι 2 σύντροφοι απαιτούν ν’ αφεθούν και η παρουσία αλληλέγγυων συντρόφων που έσπευσαν να καταγγείλουν το περιστατικό εργοδοτικής βίας καταφέρνουν να τους αποδεσμεύσουν από τα νύχια των σεκιουριτάδων. Η εργοδοτική μεθόδευση καταρρέει πλήρως όταν η προσωπική-συντροφική σχέση του εργαζομένου Γ. με τον έναν εκ των δύο συντρόφων αξιοποιείται από την εργοδοσία ώστε να εκβιαστεί η παραίτηση του, απόπειρα που πέφτει στο κενό. Μάλιστα αυτό αποτελεί και την αφορμή ώστε να κληθεί ο εργαζόμενος Γ. στην Ασφάλεια Πειραιά για απλή κατάθεση. Η ΕΛ.ΑΣ. διαβιβάζει στην Εισαγγελία Πειραιώς το κατηγορητήριο για 3 πλημμελήματα: κλοπή, παράνομη χρήση βίας, σωματικές βλάβες.

Την επόμενη μέρα, ο σύντροφος Χ. Κορτέσης συλλαμβάνεται σε κεντρικό δρόμο της Αθήνας, από μπάτσους που του φορούν κουκούλα και τον οδηγούν με περιπολικό σε άγνωστη κατεύθυνση ενώ τον ξυλοκοπούν για ώρες, μέχρι να καταλήξουν στην Ασφάλεια Πειραιά. Για την διόγκωση του κατηγορητηρίου και την απόπειρα πολιτικής εξόντωσης του Χ.Κ. Η κρατική εκδικητικότητα φέρει πάντα και τα ανάλογα χαρακτηριστικά. Η κατηγορία της κλοπής μετατρέπεται στο κακούργημα της «ληστρικής κλοπής» με σκοπό την άμεση προφυλάκισή του Χ.Κ.. Το κράτος και οι διωκτικοί-κατασταλτικοί μηχανισμοί του έχουν ανοιχτούς λογαριασμούς με τους δηλωμένους εχθρούς τους και με αγωνιστές που εδώ και χρόνια δίνουν μάχες σε κάθε πεδίο του κοινωνικού ανταγωνισμού. Ο Χ.Κ. είναι αναρχικός και δεν το έκρυψε ποτέ. Έχει καταδικαστεί από ειδικό δικαστήριο για την κατηγορία συμμετοχής στην οργάνωση “Επαναστατικός Αγώνας” και έχει φυλακιστεί για 4,5 χρόνια. Ένας από τους πολλούς ανθρώπους που στάθηκαν στο πλάι του απέναντι στην κρατική καταστολή είναι και ο αναρχικός σύντροφος και εργαζόμενος στα Leroy Merlin Γ.Α. όντας πολιτικός μάρτυρας στη δίκη του Χ.Κ. Οι πολιτικές και προσωπικές σχέσεις των δύο συντρόφων είναι αρκετές για τους μηχανισμούς ώστε να κατασκευάσουν άλλη μια αστυνομική δικαστική δίωξη με σκοπό την πολιτική εξόντωση των δύο. Η ανυποχώρητη στάση τους μέσα στους αγώνες είναι το καταφανές κίνητρο για το ξέσπασμα αυτού του κύματος εκδικητικότητας που δρα παραδειγματικά προς όλους όσους στέκονται απέναντι στους σχεδιασμούς κράτους-αφεντικών. Έτσι, η μαρτυρική κατάθεση του εργαζόμενου Γ. αποτελεί αρκετή ένδειξη ώστε να βρεθεί στη θέση του κατηγορούμενου σε βαθμό κακουργήματος με την κατηγορία της “άμεσης συνέργειας σε ληστρική κλοπή”.

Συνολικότερα, η εισαγγελέας Αγγελούδη ασκεί διώξεις σε άλλα 5 άτομα. Για να δέσει και το γνωστό εισαγγελικό τρομοσενάριο, ανασύρεται και η γνωστή ρουφιανό- χρυσοχοείδια πρακτική του «ανώνυμου τηλεφωνήματος» ώστε να ταυτοποιηθεί και ο αναρχικός σύντροφος Π.Χ. για την συμμετοχή του στο περιστατικό. Η ενορχηστρωμένη προσπάθεια εγκληματοποίησης των κοινωνικών ταξικών αγώνων, η απόπειρα στοχοποίησης και εξόντωσης αγωνιστών-ριών, το τσάκισμα κάθε έκφανσης αυτοοργανωμένου και ακηδεμόνευτου αγώνα, η τρομοκράτηση και ο αφοπλισμός των κινημάτων βρίσκεται στον πυρήνα του δόγματος «τάξη- ανάπτυξη- ασφάλεια» που υπηρετεί εδώ και χρόνια το πολιτικό προσωπικό του ελληνικού κράτους εν μέσω συστημικής καπιταλιστικής κρίσης.

Από την εκκένωση των καταλήψεων και την επίθεση στα τοπικά κινήματα αντίστασης ανά την περιφέρεια ως την κατάργηση του δικαιώματος στην απεργία και την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, το κράτος και τα αφεντικά οικοδομούν το σύγχρονο ολοκληρωτικό πλαίσιο αντιμετώπισης κάθε κοινωνικής εστίας αμφισβήτησης, διεκδίκησης και αγώνα. Δηλώνουμε συλλογικά παρόντες και παρούσες στο μέτωπο του κοινωνικό- ταξικού πολέμου. Δηλώνουμε ότι δε θα αφήσουμε κανέναν σύντροφο μόνο του απέναντι στις κατασταλτικές μεθοδεύσεις, κανέναν αγωνιζόμενο άνθρωπο ανυπεράσπιστο απέναντι σε κράτος και αφεντικά. Καμία πρόκληση δε θα μείνει αναπάντητη. Να τσακίσουμε την κρατική- εργοδοτική τρομοκρατία.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ Χ. ΚΟΡΤΕΣΗ

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΜΕΘΟΔΕΥΣΗ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ- ΤΑΞΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΡΙΤΗ 16/7, 9:30, ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΠΕΙΡΑΙΑ

Συνέλευση αναρχικών συλλογικοτήτων, σύντροφοι-ισσες, αλληλέγγυοι-ες