Κείμενο για τη 48ωρη απεργία 19-20 Οκτώβρη

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ ΑΠ’ ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑI

1

Το απεργιακό 2μερο της 19-20ης Οκτώβρη παρότι αποτελεί έναν σταθμό στους αγώνες που διεξάγουμε, απέδειξε για άλλη μια φορά ότι οι προκηρυγμένες «από τα πάνω» απεργίες των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, παρά τις συνήθεις αριστερές ρητορείες για την «μητέρα όλων των μαχών», στοχεύουν στην πρόσκαιρη εκτόνωση της κοινωνικής οργής και αμφισβήτησης και αποτελούν άσφαιρα (24ωρα ή 48ωρα) πυρά τις παραμονές της ψήφισης ενός νόμου (του μεσοπρόθεσμου τον Ιούνη ή του πολυνομοσχεδίου τον Οκτώβρη) ενώ παράλληλα συμβάλουν τα μέγιστα στην εμπέδωση της λογικής «αγώνες για την τιμή των όπλων» και στην καλλιέργεια της μοιρολατρίας και της απογοήτευσης στις τάξεις των εκμεταλλευομένων.

Οι απεργίες και οι κοινωνικοί αγώνες δεν μπορούν να νοούνται ως «αγωνιστικά ραντεβού», λιγότερο ή περισσότερο βίαια, στο κέντρο της Αθήνας και γύρω από το Σύνταγμα. Οι αγωνιζόμενοι και οι αγωνιζόμενες οφείλουμε να επανεφεύρουμε τα εργαλεία και τις μορφές αγώνα ώστε να εκφράσουμε και να υπερασπιστούμε τις ανάγκες και επιθυμίες μας, ώστε να γίνουμε ξανά επικίνδυνοι. Ναναπτύξουμε την πραγματική κοινωνική δυναμική που σαμποτάρει αποτελεσματικά την ομαλή ροή της παραγωγής, της κατανάλωσης και, την οικονομία τους εντέλει. Μια δυναμική που καλλιεργεί την συμμετοχή και την εμπλοκή των απεργών στην οργάνωση και την διεξαγωγή των αγώνων και απελευθερώνει την πολυμορφία των κοινωνικών αντιστάσεων και αρνήσεων. Μέσα από την προώθηση της ταξικής αλληλεγγύης και της συναδελφικότητας.  Μέσα από την οργάνωση απεργιακών ταμείων και τα μπλοκαρίσματα εργασιακών χώρων. Μέσα από απαλλοτριώσεις αγαθών από πολυκαταστήματα και τις επιθέσεις σε καπιταλιστικές δομές.  Δημιουργώντας παντού- στις γειτονιές μας και τους χώρους δουλειάς, στις σχολές και τα σχολεία- τα δικά μας εδάφη συνάντησης πέρα από συντεχνίες και διαχωρισμούς, οργανώνουμε εδώ και τώρα τις δικές μας καθημερινές αντιστάσεις απέναντι στην μισθωτή σκλαβιά και τον τσαμπουκά των αφεντικών, ενάντια στην καπιταλιστική μηχανή που παράγει εξαθλίωση και θάνατο.

Με βάση αυτήν την θέση, συμμετείχαμε και στηρίξαμε συνειδητά την απεργιακή διαδήλωση που οργανώθηκε στις γειτονιές μας από την Συνέλευση κατοίκων Βύρωνα-Καισαριανής-Παγκρατίου στις 19 Οκτώβρη και αποτέλεσε μια προσπάθεια έκφρασης των «από κάτω».

Continue reading Κείμενο για τη 48ωρη απεργία 19-20 Οκτώβρη

Παρέμβαση στο παγκράτι για τις μαθητικές καταλήψεις.

 

Μέσα από έναν κύκλο παρεμβάσεων και μοιρασμάτων στα σχολεία της περιοχής, αντιληφθήκαμε ότι οι μαθητές και οι μαθήτριες βρίσκονται σε έναν διαρκή αναβρασμό που δεν περιορίζεται στα κατειλλημμένα εδάφη του σχολείου τους. Η έλλειψη βιβλίων, η πειθάρχηση και ο οξυμένος ανταγωνισμός, οι εκβιασμοί των διευθυντών για τις 5μερες εκδρομές και οι αψιμαχίες με τους αγανακτισμένους γονείς μπροστά στις κλειδωμένες πόρτες δεν αποτελούν μεμονωμένα γεγονότα που το νόημά τους εξαντλείται μέσα στα σχολικά τείχη. Η ένταση και η σημασία τους διαπερνούν συνειδήσεις και συμπεριφορές μέσα και έξω από τα σχολεία γεννώντας νέες εμπειρίες για όσους και όσες επιλέγουν την κινητοποίηση, την αμφισβήτηση, τον δρόμο του αγώνα και της αξιοπρέπειας.

Φέτος, όσο ποτέ άλλοτε συναντήσαμε πολλούς καταληψίες μαθητές και μαθήτριες που αναρωτιούνται πραγματικά για την ζωή μιας κατάληψης και το πως μπορεί να μετατραπεί σε ένα εφαλτήριο αγώνα που ν’ ανοίγεται και στην υπόλοιπη κοινωνία. Επίσης, αντιμετωπίσαμε και αντιληφθήκαμε μια πλειάδα αντιδραστικών χειρονομιών από γονείς, καθηγητές και διευθυντές. Από την εισβολή καθηγητή στην κατάληψη του 1ου Λυκείου Καισαριανής σπάζοντας μόνος του την αλυσίδα, και την κλήση γονέων από τον γυμνασιάρχη του 2ου γυμνασίου Καισαριανής ώστε “ν’ απολογηθούν” για τις πράξεις των “πρωτεργατών” παιδιών τους μέχρι τις άναρθρες κραυγές αγανακτισμένων γονέων έξω από τα σχολεία του Καρέα και τις φασιστικές απειλές του διευθυντή Μόνιου και της παρέας του στο σχολικό συγκρότημα της οδού Σπύρου Μερκούρη.
Μόλις χθες στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου του Παγκρατίου, κολλήθηκε το παραπάνω αφισάκι που δημοσιοποιεί τα καθέκαστα για τον κ.Μόνιο και τους τραμπούκους συνεργάτες του. Ήταν μια ελάχιστη χειρονομία από πλευράς μας να αναδειχθούν κοινωνικά τέτοιες συμπεριφορές και ο καθένας να πάρει θέση. Και επίσης ένα ελάχιστο σινιάλο αλληλεγγύης στους μαθητές και τις μαθήτριες που παίρνουν το παρόν και το μέλλον στα χέρια τους. Καλό δρόμο, λοιπόν…και φιλοδοξούμε σ’ αυτόν τον δρόμο κανείς να μην βρεθεί μόνος.

 

 

Πρωτοβουλία αναρχικών-αντιεξουσιαστών

από τους πρόποδες του Υμηττού

 

 

 

 

Παρεμβάσεις στα σχολεία

Με αφορμή τον αναβρασμό που επικρατεί στην παιδεία, πραγματοποιήθηκαν παρεμβάσεις στα σχολεία των περιοχών μας με το μοίρασμα του παρακάτω κειμένου:

 

Λοιπόν, η φάση έχει κάπως έτσι…        

 

Εδώ και κάμποσο καιρό ακούς για την περιβόητη κρίση που μαστίζει την ελληνική κοινωνία και την οικογένειά σου. Δουλειές χάνονται, μισθοί μειώνονται, συντάξεις κόβονται. Και μπορεί να σκέφτεσαι :τι με νοιάζει εμένα; Εσύ έχεις ν’αντιμετωπίσεις μια ανιαρή και βάρβαρη καθημερινότητα στο δικό σου σχολικό μικρόκοσμο. Τα πράγματα, όμως, δεν είναι ξέχωρα και ποτέ δεν ήταν. Γιατί αυτή η κρίση που  όλο συζητιέται δεν αφορά απλώς την «ελληνική οικονομία», αλλά ολόκληρο το υπάρχον σύστημα που προκειμένου να εξελιχθεί και να συνεχίσει να μας εκμεταλλεύεται, πραγματοποιεί αλλαγές και χτυπά όλους τους τομείς. Και έξω από όλα αυτά δε θα μπορούσε να βρίσκεται ούτε το σχολείο. Ήδη στην ατζέντα της υπουργού Παιδείας Α.Διαμαντοπούλου παρελαύνει μια σειρά μεταρρυθμίσεων που αφορούν την εκπαίδευση, από το νηπιαγωγείο μέχρι το πανεπιστήμιο, και  στόχο έχουν να σε μετατρέψουν σ’ ένα καλοκουρδισμένο ρομποτάκι που θα λειτουργεί δουλικά στις επιταγές της αγοράς και ταυτόχρονα να εντείνουν τους ταξικούς αποκλεισμούς.

——————————————————————————————————————————————————————————

 

Και για να μπούμε στο θέμα: ένας απ’ τους προγραμματισμούς τους είναι οι συγχωνεύσεις των σχολείων. Πρακτικά τι σημαίνει αυτό; Αίθουσες όπου θα στοιβάζονται 30 μαθητές-ριες, καθηγητές στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού και ένα μάθημα που θα περιορίζεται ακόμα περισσότερο στην επιβολή της τάξης και της πειθαρχίας και στον βομβαρδισμό του μυαλού σου με σκόρπιες, άχρηστες επί τω πλείστον πληροφορίες. Και επειδή το ξεφύλλισμα των βιβλίων σημαίνει χρόνο και χρήμα για το κράτος, ξεκίνα τη χρονιά σου με χιλιάδες φωτοτυπίες και δύο dvd ώστε να αποχαυνώνεσαι ακόμα περισσότερο μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή. Βέβαια, αν επιμένεις στην πολυτέλεια του βιβλίου, μπορείς να ζητήσεις και λίγα χρήματα απ’τους γονείς σου για τη σημερινή  «δημόσια και δωρεάν παιδεία». Και αφού σ’αυτή την κοινωνία ο ελεύθερος χρόνος σου θεωρείται πολυτέλεια, είπαν να περάσουν και μια αύξηση των διδακτικών ωρών (λες και δεν σου’φταναν οι άπειρες φροντιστηριακές ώρες) προκειμένου ν’αξιοποιηθεί πιο «εποικοδομητικά» και να μπεις σιγά-σιγά στο ρόλο του εντατικοποιημένου εργαζόμενου-δούλου που θα σε θέλουν αύριο. Όμως, μην ανησυχείς. Αν νιώσεις ότι αρχίζεις να τα παίζεις ή ακόμη χειρότερα αν νιώσεις επιτέλους την ανάγκη να αντιδράσεις, θα’ναι εκεί για σένα «μονάδες ψυχολογικής υποστήριξης» του ΟΚΑΝΑ(Οργανισμός Κατά των Ναρκωτικών!) πρόθυμες να καταστείλουν την όποια «παρεκκλίνουσα» και «παραβατική» σου συμπεριφορά.

Continue reading Παρεμβάσεις στα σχολεία