Category Archives: Αντιφασισμός

ΠΟΡΕΙΑ, Σάββατο 17/3, 12.00 σταθμός ΗΣΑΠ ΘΗΣΕΙΟΥ

Από το κείμενο για τη πορεία:

…Η εκκένωση και κατεδάφιση της κατάληψης ΤΕΡΜΙΤΑ στον Βόλο στις 4/1/18, οι 11 αστυνομικές εκκενώσεις καταλήψεων τα τελευταία τρία χρόνια της αριστερής διακυβέρνησης (6 αντιεξουσιαστικές και 5 στέγασης προσφύγων/μεταναστών), οι φασιστικές επιθέσεις στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο Σχολείο (η οποία αποκρούστηκε) και στην κατάληψη LIBERTATIA με αποτέλεσμα τον εμπρησμό της κατά τη διάρκεια του εθνικιστικού συλλαλητηρίου στη Θεσσαλονίκη στις 21/1, η αντίστοιχη φασιστική επίθεση (που επίσης αποκρούστηκε) στο κατειλημμένο θέατρο ΕΜΠΡΟΣ κατά τη διάρκεια του εθνικιστικού συλλαλητηρίου στην Αθήνα στις 4/2 καθώς και οι μετέπειτα επιθέσεις στις καταλήψεις Λέλας Καραγιάννη 37 στην Κυψέλη, Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Άνω Κάτω Πατησίων, Παναιτωλίου 21 στο Κουκάκι και στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο Φαβέλα στον Πειραιά κάνουν σαφές ότι οι καταλήψεις και οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι βρίσκονται σταθερά στο στόχαστρο κράτους και φασιστών…

Όλο το κείμενο εδώ

Ξημερώματα Δευτέρας 12/3/’18 το κράτος πραγματοποιεί κατασταλτική επιχείρηση εναντίον τριών καταλήψεων στην Αθήνα. GARE και Ζαΐμη 11 στα Εξάρχεια και Ματρόζου 54 της κοινότητας καταλήψεων Στέγης και Αγώνα Κουκακίου (από τη τελευταία υπήρξαν και 12 συλλήψεις). Για άλλη μια φορά το κράτος έδειξε ποιός είναι ο ρόλος του ανεξάρτητα από το ποιός είναι ο εκάστοτε διαχειριστής.

*Η Τετάρτη 14/3/΄18, 2 μέρες μετά την “εντυπωσιακή” επιχείρηση καταστολής, η GARE ανακαταλαμβάνετε.

Κάτω τα κράτη και οι πατρίδες!

 
Απόσπασμα από πρόσφατη ανακοίνωση της συλλογικότητάς μας που μοιράστηκε στις γειτονιές μας εν όψει του εθνικιστικού συλλαλητηρίου στην Αθήνα στις 4/2 και εξηγεί την στήριξή μας στην αντιεθνικιστική-παμβαλκανική διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη το Σάββατο 10/3 και την ενεργή μας συμμετοχή στην διαδήλωση της Αθήνας στις 17/3. 
 
(…)Οι “εθνικές ατζέντες” και οι “εθνικές διαπραγματεύσεις”, οι φιέστες και τα συλλαλητήρια στο όνομα των εθνικών συμφερόντων, διαχρονικά είναι ναρκοθετημένα πεδία για τα συμφέροντα των εκμεταλλευόμενων σε όποια πλευρά των συνόρων κι αν τύχει να κατοικούν.
 (…)Καλούμε τον καθένα και τη καθεμία να πολεμήσουμε καθημερινά, στο πλάι εκατομμυρίων άλλων, σε κάθε άκρη της γης για την απελευθέρωση του ανθρώπου από τα δεσμά της εξουσίας, για την καταστροφή κράτους και κεφαλαίου. Να υπερασπιστούμε με κάθε μέσο την υπόθεση της ανθρώπινης χειραφέτησης, τον δρόμο για την κοινωνική επανάσταση.
(…)να βρεθούμε στους δρόμους και τα πεζοδρόμια της πόλης αποτρέποντας κάθε φασιστική/εθνικιστική απειλή. Με διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις, με την οργανωμένη αυτοάμυνα και την περιφρούρηση των αυτοοργανωμένων χώρων και των καταλήψεων, με την συλλογική επαγρύπνηση να δώσουμε σάρκα και οστά στον αιώνιο εχθρό του κράτους, των αφεντικών, του φασισμού: την αγωνιζόμενη κοινωνία που παίρνει την υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης στα χέρια της”.
 
Ολόκληρη η ανακοίνωση εδώ
 

 

 
 
Στιγμιότυπα από την μαζική παρέμβαση τη Δευτέρα 5/3/’18. Με αφορμή φασιστική συγκέντρωση στο μετρό του Ευαγγελισμού, 100 και πλέον σύντροφοι και συντρόφισσες βρεθήκαμε στους δρόμους του Παγκρατίου ενάντια στην εθνικιστική/φασιστική επιθετικότητα και για την αλληλεγγύη στις καταλήψεις και τις αυτοοργανωμένες κοινότητες αγώνα. Κατά την διάρκεια της παρέμβασης προπαγανδίστηκε η διαδήλωση που καλείται στις 17/3 στην Αθήνα από αυτοοργανωμένα στέκια, καταλήψεις, αναρχικές και αντιεξουσιαστικές συλλογικότητες από Αθήνα και Πειραιά. Η παρέμβασή μας ξεκίνησε με πορεία από την πλατεία Μαρτάκη και μέσα από το κέντρο του Παγκρατίου, κατέληξε στο άλσος Παγκρατίου όπου και στήθηκε μικροφωνική και μοιράζονταν κείμενα.
 
 
 
 
 
 

4 προβολές αφιερωμένες στη μνήμη 2 ανθρώπων , της Hether Heyes και του Παύλου Φύσσα , που δολοφονήθηκαν μαχόμενοι ενάντια σ ’ όλα αυτά . Στο Charlottesville, στο Κερατσίνι ..

Η φυλετική καθαρότητα και η εθνική ανωτερότητα δεν είναι « κενά σημαίνοντα » στα κεφάλια μερικών ηλιθιών. Αποκτούν υλική πραγματικότητα στον βαθμό που είναι ικανές να καταπιέσουν και να εξοντώσουν: τον διαφορετικό, τον ξένο, τον Άλλον σε κάθε του μορφή. Η ιστορία του ρατσισμού είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορία του καπιταλισμού, της ταξικής και φυλετικής καταπίεσης ανά τον κόσμο. Ιστορία σπαρμένη με ρατσιστικά πογκρόμ και στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών,με στρατιές σκλάβων και μάζες υποτιμημένων εργατών, με όχλους και προκαταλήψεις.  Ιστορία βουτηγμένη στο αίμα. Γι’ αυτό και ο αγώνας εναντίον τους δεν μπορεί παρά να’ ναι ανειρήνευτος. Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου.

Στην ταράτσα της κατάληψης Φιλολάου 99

Εκδήλωση-Συζύτηση για τη πρόσφατη ιστορία του αντιφασιστικού κινήματος στη Ρωσία και Ουκρανία

Εκδήλωση-Συζήτηση στη κατάληψη Φιλολάου 99 για τη πρόσφατη ιστορία του αντιφασιστικού κινήματος στη Ρωσία και Ουκρανία, με συντόφισσα από Ρωσία και του blog “Our baba doesn’t say fairytales

Σάββατο 8/10, 6μμ, στο Άλσος Παγκρατίου, Αντιφασιστική πορεία ενάντια στο άνοιγμα γραφείων της Χ.Α.

poreia
ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ
Το Σάββατο 8/10 τα καθάρματα της ναζιστικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή επιδιώκουν να ανοίξουν “συνδικαλιστικά” γραφεία στη γειτονιά μας.
Ο ρόλος των φασιστών ιστορικά ήταν και παραμένει να κάνουν τη βρώμικη δουλειά του κράτους και του κεφαλαίου σε όλα τα επίπεδα, μέσω της διάχυσης του φόβου και δημιουργώντας ψευδείς διαχωρισμούς ανάμεσα στους καταπιεσμένους και τους εκμεταλλευόμενους, υποτιμώντας τους όρους της ζωής μας. Έτσι και όσον αφορά την εργασία, μοναδική τους επιδίωξη είναι να προσφέρουν φτηνό και υποταγμένο εργατικό δυναμικό στα αφεντικά, όπως έκαναν για τους εργάτες της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης στο Πέραμα, τους οποίους προέτρεψαν να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις για 25 ευρώ τη μέρα, εκ των οποίων τα 5 να πηγαίνουν στο ναζιστικό τους κόμμα. Και από την άλλη δεν ξεχνάμε τις πλάτες που κάνουν στα μεγάλα αφεντικά προτείνοντας να μην πληρώνουν φόρο οι εφοπλιστές, και ξυλοκοπώντας μετανάστες εργάτες και συνδικαλιστές.
Δεν είναι πρώτη φορά που η γειτονιά μας έρχεται αντιμέτωπη με την επιθυμία των φασιστών να κάνουν επίσημη την παρουσία τους. Πριν από κάποια χρόνια προσπάθησαν να ανοίξουν γραφεία της δημοτικής τους παράταξης στη Φιλολάου και πήραν την απάντηση που τους άξιζε. Χάρη στη δυναμική κινητοποίηση της γειτονιάς και τον πολύμορφο αντιφασιστικό αγώνα τα γραφεία τους μένουν ανενεργά και οι φασίστες κρυμένοι στις τρύπες τους. Γι αυτό και τώρα ανοίγουν τα γραφεία τους όσο πιο κοντά γίνεται στην αγκαλιά του κράτους που τους γεννά και τους προστατεύει, δίπλα στο Μέγαρο Μαξίμου, σε μία από τις πιο αστυνομοκρατούμενες περιοχές της πόλης.
Να το κάνουμε ξεκάθαρο για ακόμα μια φορά ότι στις γειτονιές μας, τις γειτονιές της αλληλεγγύης, της συνύπαρξης ντόπιων και μεταναστών, των κοινωνικών και ταξικών αγώνων, του σεβασμού στη διαφορετικότητα (φυλετική, έμφυλη και οποιαδήποτε άλλη) θα είμαστε εδώ ώστε κανένας φασίστας να μην σταθεί όρθιος.
Να μην μείνει κανένας και καμία αμέτοχος/η στην παρουσία των φασιστών! Η σιωπή είναι συνενοχή
Κοινότητες αγώνα σε κάθε γειτονιά – τσακίστε τους φασίστες και τα αφεντικά
ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ, ΣΑΒΒΑΤΟ 8/10, 6μμ, στο
ΆΛΣΟΣ ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΥ
αντιφασίστες/αντιφασίστριες

Ενημέρωση από την εκδήλωση-ανοιχτή συζήτηση με θέμα “Οι αγώνες μέσα και έξω από τα κελιά ενάντια στα κέντρα κράτησης μεταναστών και η δυναμική της αλληλεγγύης”

afisa_ekdilosis_ilioupoli

Αναδημοσίευση από https://sakana.espivblogs.net/

Την Παρασκευή 3/6 πραγματοποιήθηκε στο δημοτικό άλσος Δ. Κιντής στην Ηλιούπολη εκδήλωση με θέμα τους αγώνες ενάντια στα κέντρα κράτησης, μέσα και έξω από τα κελιά, και την δυναμική της αλληλεγγύης. Η εκδήλωση οργανώθηκε από τις συλλογικότητες του Συντονισμού Αναρχικών Κοινοτήτων Αγώνα Νότιας-Ανατολικής Αθήνας, συμμετείχε ενεργά με τοποθέτηση η συνέλευση των Αλληλέγγυων Κρατουμένων στα Νότια ενώ παρενέβησαν τόσο οι έγκλειστες μετανάστριες στο κέντρο κράτησης Ελληνικού μέσω τηλεφωνικής επικοινωνίας, όσο και μετανάστες-στριες πρώην κρατούμενοι-ες στο κέντρο κράτησης Ελληνικού και το αντίστοιχο κολαστήριο της Αμυγδαλέζας.
Η εκδήλωση άνοιξε με μια σύντομη αναδρομή στο θεσμικό και πολιτικό πλαίσιο που χτίστηκαν τα κέντρα κράτησης καθώς και στις κατά καιρούς αιχμές της αντιμεταναστευτικής πολιτικής του ελληνικού κράτους. Παράλληλα, παρουσιάστηκε ένα μίνι χρονικό των κινητοποιήσεων και των αγώνων γύρω από το κέντρο κράτησης Ελληνικού από το 2011 ως και σήμερα. Τέλος, η εισήγηση έκλεισε με μερικά ανοιχτά ερωτήματα ώστε να ανοίξει η συζήτηση. Τα ερωτήματα αφορούσαν την σημασία της αλληλεγγύης και της αμφίδρομης ενθάρρυνσης μεταξύ των «μέσα» και των «έξω», τους τρόπους που οι ίδιες οι έγκλειστες μετανάστριες αντιλαμβάνονται τον αγώνα, οργανώνονται και συντονίζονται μεταξύ τους, τις ανοιχτές προκλήσεις του κινήματος σε σχέση με τον αγώνα για το γκρέμισμα των κέντρων κράτησης σε συνδυασμό με την στήριξη των μεταναστριών κατά την διάρκεια της κράτησής του αλλά και μετά.
Στη συζήτηση πρώτες τοποθετήθηκαν οι μετανάστριες μέσω τηλεφωνικής επικοινωνίας. Για περίπου 1 ώρα, 8 έγκλειστες μετανάστριες πήραν τον λόγο περιγράφοντας τις άθλιες συνθήκες κράτησης. Συνολικά κρατούνται γύρω στις 50 μετανάστριες σε ανυπόφορες συνθήκες με ζέστη και κρύο ανάλογα την εποχή, χωρίς αξιοπρεπή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη όπου «για όλες τις ασθένειες δίνονται depon» όπως παραδειγματικά αναφέρθηκε. Στα αιτήματα τους για γιατρούς ή για μεταφορά σε νοσοκομεία, εισπράττουν μόνο αδιαφορία και προσβολές. Όλες οι μετανάστριες ανέδειξαν την άθλια συμπεριφορά των ανθρωποφυλάκων οι οποίοι «μας συμπεριφέρονται σα ζώα» ενώ ανέφεραν επανειλημμένως ότι όλες βρίσκονται μέσα επειδή απλά δεν είχαν χαρτιά και όχι επειδή έχουν διαπράξει κάποιο έγκλημα. Ανέφεραν μια σειρά αυθαιρεσιών πχ. την άρνηση των μπάτσων να παραβρεθεί μετανάστρια σε προγραμματισμένη συνέντευξη για άσυλο χωρίς να την ενημερώσουν καν τον λόγο. Μάλιστα, τόνισαν ότι αναγκάζονται να κάνουν όλες τις δουλειές εντός του κέντρου κράτησης χωρίς όμως να μπορούν πραγματικά να βελτιώσουν τις συνθήκες κράτησης τους. Ιδιαίτερα στάθηκαν στις εξευτελιστικές πρακτικές σωματικού ελέγχου που υιοθετούν οι ανθρωποφύλακες («σκύψε-βήξε»), στον περιορισμένο προαυλισμό τους σε ένα μέρος όπου «έχει παντού τσιμέντο και μόνο αν κοιτάξεις ψηλά βλέπεις τον ουρανό», στην πίεση που δημιουργεί η άγνοια και η αναμονή χωρίς αποτέλεσμα γύρω από το ζήτημα των χαρτιών με αποτέλεσμα πολλές γυναίκες να εξαντλούνται ψυχολογικά. Σαφής αναφορά έγινε και στις απάτες που στήνουν διάφοροι δικηγόροι-καθάρματα που ζητούν μερικές χιλιάδες ευρώ για να αναλάβουν τις υποθέσεις τους και γίνονται άφαντοι. Επίσης, αναφέρθηκε και η άθλια στάση των υπαλλήλων της ΜΚΟ Praxis οι οποίοι επανειλημμένως παίζουν ρόλο πυροσβέστη των εντάσεων και των διεκδικήσεων που δημιουργούνται εντός του κέντρου κράτησης από τις έγκλειστες μετανάστριες. Πιο συγκεκριμένα, ενώ τους ενημερώνουν για «νόμους που δεν υπάρχουν» παράλληλα επιχειρούν να αποδείξουν ότι οι αγώνες των μεταναστριών είναι ανώφελοι και τους συμβουλεύουν να κάνουν υπομονή για 18 μήνες. Τέλος, οι μετανάστριες στάθηκαν ιδιαίτερα στη βοήθεια και την επικοινωνία από τους αλληλέγγυους και τις αλληλέγγυες. Ουσιαστικά, ανέφεραν ότι αποτελούν την μόνη πηγή ενημέρωσης γύρω από τα δικαιώματά τους και συμπαράστασης στις πρωτοβουλίες που παίρνουν οι ίδιες. Στάθηκαν στην αρχική δυσκολία επικοινωνίας λόγω γλώσσας αλλά και συνθηκών στα επισκεπτήρια (με χαλασμένο τηλέφωνο, με τζάμι ανάμεσα και υπό την αδιάκριτη παρουσία των μπάτσων) καθώς και στην σταδιακή ανακάλυψη κοινών κωδικών επικοινωνίας ώστε να υπερβούν τις δυσκολίες αυτές. Σε όλες τις τοποθετήσεις των μεταναστριών μεταφέρθηκε με ιδιαίτερα ζωηρό τρόπο να διεκδικήσουν χαρτιά και ελευθερία, «μόνιμα, όχι προσωρινά, για να μπορούμε να ζούμε και να δουλεύουμε μαζί».
Στη συνέχεια τον λόγο πήρε σύντροφος από τους «Αλληλέγγυους-ες κρατουμένων στα Νότια». Αρχικά, περιγράφηκε η επίμονη και επίπονη προσπάθεια να κατακτηθεί το έδαφος της επικοινωνίας και του εμπιστοσύνης μεταξύ κρατουμένων και αλληλέγγυων. Ουσιαστικά, μετά από 10 μήνες συνεχών επισκεπτηρίων και επαφών με τις μετανάστριες, η συνέλευση των αλληλέγγυων κατάφερε να αποκτήσει μια πλήρη εικόνα για το τι συμβαίνει πραγματικά μέσα στο κέντρο κράτησης, ποιες είναι αυτές οι γυναίκες με τις οποίες συνομιλούν, για ποιο λόγο βρίσκονται στο κέντρο κράτησης και τι αντιμετωπίζουν. Τα εμπόδια πολλά: ο διαχωρισμός ντόπιων-μεταναστών λόγω γλώσσας και κώδικων επικοινωνίας, ο διαχωρισμός εντός των κρατουμένων (status, καταγωγή κ.α). Μέσα όμως από την καθημερινή επικοινωνία κα υλική στήριξη καταφέρθηκε το χτίσιμο της εκατέρωθεν εμπιστοσύνης παρόλο που η σύνθεση του κέντρου κράτησης αλλάζει συχνά. Αν και τα επισκεπτήρια ξεκίνησαν το Νοέμβρη του 2014, μόλις  1ο 10 μήνες μετά, υπήρξε η πρώτη διεκδικητική χειρονομία από τις μετανάστριες με μια αποχή συσσιτίου λόγω παράτασης της κράτησης μιας εξ αυτών. Στις 31/10 πραγματοποιήθηκε και η 1η παρέμβαση έξω από το κέντρο κράτησης. Συμπερασματικά, οι αλληλέγγυοι μοιράστηκαν την εκτίμηση ότι οι «ντόπιοι» μπορούν να δημιουργήσουν τον απαραίτητο χώρο ώστε οι αόρατοι να μπορέσουν να σπάσουν την απομόνωσή τους και να εκφραστούν/διεκδικήσουν ενώ παράλληλα, κρίθηκε ως εξαιρετικά σημαντική η παρουσία των αλληλέγγυων δίπλα σε κάθε πρωτοβουλία των κρατουμένων. Παράλληλα, εκφράστηκε προβληματισμός γύρω από την αίσθηση του ωφελιμισμού που δημιουργείται πολλές φορές στη σχέση μεταξύ κρατουμένων-αλληλέγγυων η οποία δεν βοηθά την ανάπτυξη ειλικρινών αλληλέγγυων σχέσεων. Μέσα από την επαφή ντόπιων-μεταναστριών, έχει κατακτηθεί από κοινού μια πλούσια εμπειρία αγώνα, οι απαραίτητες σχέσεις εμπιστοσύνης, η εξοικείωση με τρόπους και μέσα διεκδίκησης, η ανάδειξη του λόγου των μεταναστριών καθώς και μικρές υλικές νίκες με μεγάλη σημασία για την καθημερινότητα των μεταναστριών όπως πχ. να μην κλειδώνονται το βράδυ τα κελιά, η ύπαρξη ζεστού νερού κ.α.
Πριν ξεκινήσει η συζήτηση, προβλήθηκε ένα μικρό video  που καταγράφει την μέχρι τώρα πορεία των κινητοποιήσεων ενάντια στο κέντρο κράτησης Ελληνικού και των αγώνων των μεταναστριών σ’ αυτό. Continue reading Ενημέρωση από την εκδήλωση-ανοιχτή συζήτηση με θέμα “Οι αγώνες μέσα και έξω από τα κελιά ενάντια στα κέντρα κράτησης μεταναστών και η δυναμική της αλληλεγγύης”